Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΜΠΑΡ, ΤΟ

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ

[16 ] Το κορίτσι του μπαρ


Αφάνταστο το στριμωξίδι στο καφέ
κάθομαι στον πάγκο κι ανοίγω την εφημερίδα
μακελειό στη Γαλλία
δεν το πιστεύω ότι «πάει» ο Wolinski
και προσπαθώ να νοιώσω όπως εκείνος την τελευταία στιγμή
που του καρφώθηκε η σφαίρα.
γύρω μου μια χάβρα
τα κινητά χορεύουν στους ήχους βαριών λαϊκών
κι όλοι φωνάζουν επίτηδες
για να δείξουν τάχατες πως έχουν φίλους
που τους νοιάζονται.
το κορίτσι χώνει το λεπτό φίνο πόδι της
ανάμεσα στα δικά μου.
μήπως ενοχλώ λέει, δε βολεύομαι αλλιώς
θ’ αστειεύεσαι της απαντάω χαμογελώντας
νοιώθοντας τη φλόγα της σάρκας.
ο δικός της έχει γυρίσει απ’ την άλλη κι έχει γείρει το κεφάλι
δίπλα στ’ άδειο ποτήρι.
κι ο πατέρας μου μαζεύει κόμιξ
(μ’ είδε που διάβαζα το ένθετο, γι’ αυτό)
εμένα μ’ άρεσε η «Μανίνα».
τα μάτια της σαν χλωρός σπόρος σταριού
πρασινίζουν στο μισοσκόταδο.
το χαρτί μυρίζει θάνατο, εδώ μεστώνει η ζωή.
μ’ αρέσεις, πάμε;
όλη την ώρα σφουγγιζόταν πάνω μου και
γλιστρούσε
καρφωνόταν
άλλαζε σχήματα.
ο μαλάκας
δε μου δίνει σημασία, πίνει.
θα το μετανιώσει, λέω, κάποτε.
το ποτό της κοστίζει μόνο 5 ευρώ.
θα ξανάρθεις;
εδώ θα ’μαι
μόνη
μου

GR-G-02-01-16

© ΒΕΚ, 2015

Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου, χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου