Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2015

ΓΚΑΟΥΡ, μικρό πεζὀ


ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ


[ 21 ] Γκαούρ


Είχε κάνει την βιβλιοεπιλογή του κι ετοιμαζόταν να πληρώσει. Τότε το είδε. Φτωχό συγγενή ανάμεσα στις πολυτελείς εκδόσεις. Γ κ α ο ύ ρ  Τ α ρ ζ ά ν. Το άρπαξε. Τίναξε τη σκόνη πολλών δεκαετιών. Το μυαλό του γύρισε πίσω στο χρόνο. Η πανώρια Τ α τ α μ π ο ύ με τα μαύρα μακριά μαλλιά και το λαχταριστό μελαψό σώμα,  ο αστείος Ποκοπίκο, η μελιστάλαχτη Χουχού.
«Λυπάμαι κύριε αυτό δεν το πουλάμε», του είπαν στο ταμείο.
«Δίνω όσα, όσα»... και την ψυχή μου πήγε να πει.
Αρνήθηκαν.
Τότε ξαφνικά ξεχύθηκαν ορμητικά τα γράμματα και οι λέξεις. Σαν βέλη καρφώθηκαν κατά προτίμηση στα βιβλία με τα γυαλιστερά εξώφυλλα μουτζουρώνοντάς τα. Το περιοδικό σαν άδειο τσουβάλι συρρικνώθηκε, έγινε πολτός, μαύρο πηχτό υγρό και γλίστρησε όπως ο υδράργυρος στο πάτωμα μπροστά στα έκπληκτα μάτια τους. Σε λίγο είχε καλύψει τα πάντα κι όλοι έτρεχαν πανικόβλητοι να σωθούν.
Κάποιοι είπαν, μετά, πως άκουσαν φοβερά πονεμένα ουρλιαχτά ν’ απομακρύνονται κατά το νοτιά.


CG-G-02--01-21

© ΒΕΚ, 2015 ( Από: «Το βιβλίο των κόμικς»)
Απαγορεύεται, ρητά, η αντιγραφή κι αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους του, μ' οποιοδήποτε τρόπο, αυτούσιου ή τροποποιημένου χωρίς την έγκρισή μου [Ν.2121/1993 (25 Α΄)]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου